Silnik Toyota 1JZ, 6-cylindrowy rzędowy silnik, został wprowadzony w 1990 roku jako ulepszenie silnika Toyoty M. Jego pojemność skokowa 5 l (491 cm3) uczyniła go preferowanym źródłem zasilania w samochodach wyścigowych i modyfikowanych, powszechnie spotykanym w modelach takich jak Crown, Mark II i Supra.
1JZ i 2JZ to dwa dobrze-znane modele silników Toyoty, a mianowicie 1JZ-GTE VVT-i i 2JZ-GTE. Istotna różnica między nimi polega na konfiguracji turbosprężarki i pojemności skokowej: 1JZ wykorzystuje pojedynczą turbosprężarkę o pojemności 5 litrów, podczas gdy 2JZ ma dwie turbosprężarki o różnej pojemności skokowej.
Przy omawianiu zasady działania silnika kluczową kwestią jest kolejność zapłonu. W szczególności, gdy cylinder 1 pracuje, cylinder 3 znajduje się w fazie sprężania, cylinder 4 jest w fazie wlotu, a cylinder 2 jest w fazie wydechu. Silnik 1JZ-GE wprowadzono na rynek w 1990 r. i wycofano z produkcji w 1995 r. Silnik ten ma podwójny wałek rozrządu w głowicy i konstrukcję 24-zaworową, ale nie jest wyposażony w technologię VVT-I, a jego stopień sprężania jest ustawiony na 10:1.